3 april 2009
In de hemel heb je geen lichaam nodig. Dus “je bent” is in principe gewoon voldoende.
De ene keer keek ik naar beneden en zag, dat ik inderdaad wel een “lichaam” had, maar dat zag ik dan doordat ik een soort wit, transparant gewaad droeg.
Meestal is het zo, dat het er gewoon helemaal niet toe doet, wat je aanhebt. Dat zie je dus ook niet. Je hebt met iemand te maken en daar weet je alles van wat nodig is. Dat is trouwens heel erg prettig, dat een ander je helemaal kent, zoals je bent.
Maar in een andere bde droeg ik iets met een capuchon eraan. Wat ik verder aan had, dat deed er dus weer helemaal niet toe, maar de capuchon had een functie en die weet ik dus wel te herinneren.
Ook in het huis in de bde “Kopenhagen”, was er in het huis niets aanwezig, behalve de dingen die echt een functie hadden, terwijl ik wist, dat alles er was…
En in de bde “Gezin met 13 kinderen” kwam er ook alles wat nodig was bij, maar op het moment dat het een functie kreeg.
Ik merk wel, dat ik zelf nu ook niet meer let op wat iemand aan heeft; ik zie het soms wel, maar het is niet waar ik in eerste instantie op let. Voor mij zijn de ogen belangrijker geworden, omdat je daar vaak veel in kunt aflezen. En als iemand er leuk uitziet, dan zeg ik dat vaak ook, maar het is gewoon niet belangrijk, wat dus niet hetzelfde is, dat ik geen aandacht zou besteden aan hoe ik me nu kleed. Dat is voor hier wel belangrijk en daarom pas ik me daar ook in aan.
Maar ik ga iemand niet beoordelen op zijn uiterlijk. Dan mis je heel veel!
Als je in iemands ogen kijkt, dan zie je iemand makkelijker zoals Jezus hem of haar ziet en dat maakt alles anders.
Daar kun je mensen ook heel erg mee helpen, omdat je kunt laten merken, dat je hen ziet, écht ziet. En dan kunnen mensen soms echt helemaal openbloeien. En dat is genieten! En vaak heb je er dan nieuwe vrienden bij!
1 april 2009
Tijdens een BDE ervaren heel veel mensen een enorme LIEFDE, waar je ook helemaal van onder de indruk bent. Voor veel mensen maakt het zelfs, dat hun leven er 180 graden door omdraait!
Dat is nogal wat! Eén ervaring en je hele leven staat op zijn kop!
Maar hoe ga je daar mee om naar de mensen om je heen?
Want het is heel fijn, dat je het zelf hebt gevoeld, maar het is nog heel iets anders om die Liefde ook aan anderen te geven.
Zelf vond ik het moeilijk, dat mensen om je heen je niet begrijpen. De Liefde die je Boven ervaren hebt, is heel anders dan de liefde die we hier kennen.
“De LIEFDE is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.” Dit staat in 1 Korinthiërs 13: 4-7.
Zoals dit beschreven staat, zo kan het ook écht! Het is heel bijzonder, maar eigenlijk ook heel logisch. In alle BDE’’s komt de verbondenheid tussen alle mensen en God en engelen naar voren. Daaruit kun je concluderen, dat we echt met elkaar samen iets maken.
Dan is het ook logisch, dat je een ander niet gaat tegenwerken, maar dat je zoekt naar wegen, waarin je samen beter wordt. Dus dat je rekening houd met anderen. Maar ik heb het zelfs ervaren, dat het helemaal niet nodig is om voor jezelf te “zorgen”. Als je wensen hebt, dan mag je die kenbaar maken en dan komt er gewoon een moment, dat het “het” moment is, om die wens in vervulling te laten komen. En dan is het ook voor degenen om je heen het beste moment en geniet je veel meer, dan dat je op een moment iets wilt doen, alleen omdat jij het wilt. Dus als je afstemt, dan komt er gewoon een geschikt moment!
Soms hoor ik dat mensen die een BDE hebben gehad zich “nu heel sterk” voelen. En dan bedoelen ze daarmee, dat ze anderen niet meer nodig hebben. Veel mensen gaan zich dan verder bekwamen op het spirituele gebied of worden kunstenaar.
Het deed mij heel erg pijn om te horen en te zien, dat mensen zich dan op deze manier ontwikkelen. Er zijn redenen waarom sommige mensen dit gaan doen, maar ik kan het zelf niet goed begrijpen, dat wanneer je die Liefde ervaren hebt, dat je dan op een punt kunt komen, dat je anderen niet meer nodig hebt.
Voor mij was het juist andersom; als ik die Liefde ervaren heb, dan heb ik denk ik de verantwoordelijkheid te nemen om die Liefde dan te laten zien, zoals het bedoeld was.
Ik vind het moeilijk om te schrijven, maar regelmatig ervaar ik bij mede-bde’rs, dat ze zelf in het middelpunt komen te staan, omdat zíj die ervaring hebben gehad en het dús weten.
Het is begrijpelijk, dat je na zo’n intense ervaring erkenning wilt voor wat je meegemaakt hebt en ik vind het ook begrijpelijk, dat mensen dan in occulte zaken terecht gaan komen, omdat ze daar dan wel iets met hun spirituele gevoelens kunnen doen én erkenning krijgen…
Het is ook begrijpelijk, dat mensen op allerlei manieren gaan zoeken om iets met hun ervaring te doen en ik vind het daarom ook heel jammer, dat er nog in zoveel kerken en bij zoveel christenen geen ruimte is, om over een bde te praten. Naar mijn idee drijven we daarmee veel mensen uit de kerk weg, terwijl we juist heel veel van ze kunnen leren.
Voor mij staat dat haaks op wat ik ervaren heb; ik sta juist niet meer centraal; ik geniet intens van de verbondenheid en wil juist heel graag dingen met andere mensen samen doen. Ik geniet nu intens van de goede dingen die anderen kunnen en doen! En dat komt, omdat we echt met elkaar dit grote Plan, wat God bedacht heeft, mogen laten uitvouwen. Daar wordt de wereld anders door!
Ons wordt erg vaak geleerd, dat we autonoom moeten zijn, maar dat zijn we niet; je kunt niet zonder anderen. We zijn niet gemaakt om helemaal alleen te kunnen overleven en dat moeten we dus ook niet gaan proberen. Adam voelde zich toch ook alleen!
Ik heb erover nagedacht hoe het kan komen, dat bde’rs zo verschillend op de Liefde reageren. Ik denk, dat dat komt, omdat je wanneer je niet op de Liefdesbron afstemt, niet in staat bent om die Liefde uit te dragen. Je kunt dan alleen doen, zoals je het zelf interpreteert. Dan is het ook weer alleen jij. En dat is weer geen verbondenheid.
Wanneer je afstemt, in verbondenheid, op de Liefdesbron, God, dan kan Hij je vullen met de Liefde die je in je bde ervaren hebt. Doe je dat niet, dan mis je de verbondenheid en kun je ook niet in Zijn Liefde verder je leven leiden. Constant blijven afstemmen op Hem blijft dus nodig om te groeien in de Liefde.
Deze BDE kreeg ik nog maar heel kort geleden; in de nacht van 26 op 27 Maart 2009.
Het is een korte BDE en ik ben er enorm van geschrokken…
Dit was de eerste keer, dat ik een BDE kreeg, op het moment dat ik weet, wat een BDE is.
Omdat ik voor mijn slaapapneu behandeld word met een CPAP (een apparaat wat er voor zorgt, dat er onder druk lucht naar binnen geblazen wordt, zodat de luchtweg open blijft) had ik helemaal niet verwacht, dat ik nog een BDE zou kunnen krijgen.
De druk van het apparaat is begin Februari flink verlaagd en dat was toch niet helemaal goed. Ik werd ook weer steeds vermoeider en begon ook al weer ’s middags zo’n 2 uur bij te slapen; foute boel dus.
Ik liep met een groep van ongeveer 10 anderen door de rivier. Het water kwam tot halverwege onze enkels en knieën.
We kwamen langs een plek waar het leek, alsof er een brug over de rivier was, maar dan ontbrak de brug.
Toen we verder liepen, gingen de anderen naar de kant van de rivier en daardoor zag ik toen pas, dat het allemaal beren waren. Donkerbruine, goedaardige, rechtopstaande beren, die op de oever enthousiast werden begroet door hun soortgenoten. De beren waren even groot als ik en je zou zo met ze kunnen knuffelen….
Het licht wat achter hen was, leek een soort mist, waardoor de zon scheen, maar dan zonder mist. Het was heel bijzonder dat licht.
De oever was makkelijk te bereiken en je kon zo makkelijk het vaste land op. Daarachter was een licht glooiende helling,. waar je best ver overheen kon kijken.
Omdat er niemand was, die mij kwam begroeten, liep ik wat verder door de rivier. Net nadat ik de beren gepasseerd was, zag ik ineens een LEEUW op me afkomen! Ik schrok me helemaal naar, omdat ik in eerste instantie dacht, dat hij op me afsprong. Maar dat was dus niet het geval. Hij keek naar me en direct in mijn grote schrik, realiseerde ik me, dat het Jezus was!
Maar toen was ik al weer terug in mijn bed…. Ik was echt zó geschrokken… In de eerste plaats omdat ik van Hem schrok, terwijl je zó graag bij Hem wilt zijn en aan de andere kant omdat ik weer een BDE kreeg….
Hij was een hele grote leeuw, met lange manen, waar ik het liefst in had willen kruipen en om Zijn nek had willen vallen….
Wat ook bijzonder was, was dat je niet nat uit het water kwam. Die beren waren ook niet nat; hoefden zich ook niet uit te schudden om zich van het vele water te ontdoen… Dat realiseerde ik me later pas.
Nu ik erop terug kijk, denk ik dat Jezus me wel even “gedag” kwam zeggen, maar we wisten allebei, dat ik hier niet zou blijven. Het was ook helemaal niet mijn bedoeling om Boven te komen…
Dat vond ik ook bijzonder, dat toen de beren begroet werden, dat ik toen zelf helemaal niet ging kijken of er iemand was, die ik kende.
Ondanks dat ik dat wist, was er ook hier weer die intense verbondenheid onder elkaar. Het was gewoon “goed” om met elkaar b.v. door het water te lopen. Het waden was ook helemaal niet zwaarder lopen, dan normaal op een pad.
En het Licht was ook erg bijzonder. Dat had ik nog niet eerder zo gezien…
Wat ik erg moeilijk vind, is dat ik weer zo’n ervaring heb gehad en dat ik wéér terug ben gekomen… De heimwee wordt er alleen maar groter door.
Het is zó héérlijk om daar te zijn en eigenlijk kan ik het gewoon niet meer aan, om toch steeds weer terug te komen. Maar ik wil ook nog hier blijven…
Een lied wat mij bij deze BDE heel erg raakt, is lied 642 uit Opwekking;
Al mijn zonden, al mijn zorgen, neem ik mee naar de rivier.
Heer, vergeef mij en genees mij. Vader, kom, ontmoet mij hier
Want dit water brengt nieuw leven en verfrist mij elke dag
‘t Is een stroom van uw genade, waar ‘k U steeds ontmoeten mag.
Refrein; Here Jezus, neem mijn leven. Ik leg alles voor U neer
Leid mij steeds weer naar het water; ‘k wil U daar ontmoeten Heer.
Powered bij FireStats