Zeteo; een zoektocht
Bijna-dood-ervaringen

De volgende vraag kreeg ik kortgeleden in mijn mail-box;

> Wat me verwondert is dat sommige mensen zo zeker weten dat ze Jezus hebben
> ontmoet, b.v. het verhaal van de leeuw.

Meestal is het gewoon een “zeker weten” dat het Jezus is, of God, of Allah. Bij mij was dat in de ervaring van de Leeuw het geval. Dan is het echt een innerlijk weten en daar kan je ook niets anders van maken.

Aan de andere kant heb ik ook de ervaring uit de Herberg, waarin ik schrijf, dat ik God heb ontmoet. In die ervaring was het voor mij een gevoel, dat Hij het was en daarom zeg ik daar ook bijna altijd bij, dat Hij “naar mijn idee” God is.

God zien, is voor mij ook niet hetzelfde als iemand zien, zoals wij dat hier op Aarde doen. Het is geen fysieke verschijning, maar aan de andere kant wel fysiek maar op een andere, toch wel geestelijke manier. De uitstraling was een heel belangrijk aspect, maar het is de uitstraling van de persoonlijkheid. Ik zag niet een fysiek gezicht, zoals je dat hier hebt. Je “ziet” iemand daar, zoals die persoon IS. En daarmee “ken” je iemand dan beter, dan dat je, zoals hier, naar iemands uiterlijk kijkt.

Dus je herkent iemand daar beter doordat je zijn persoonlijke uitstraling ziet; wie hij/zij werkelijk is, dan aan de uiterlijke kenmerken die iemand heeft. En dat is voor Boven dus net zo fysiek, zeg maar, als dat hier alleen het uiterlijk fysiek is.

Iemand herkennen aan de persoonlijkheid is veel intenser; geeft direct een veel diepere verbondenheid. Je kunt dat een beetje herkennen, als je b.v. iemand voor het eerst ziet, die je niet direct een positieve indruk geeft, maar waarmee je toch samen dingen moet gaan doen. Als je iemand daardoor beter leert kennen en gaat waarderen, dan wordt het uiterlijke beeld over die persoon ook mooier.

Dan heb je je beeld over die persoon laten groeien door de persoonlijkheid erbij te betrekken. En dat aspect is in de Hemel dus belangrijker dan het uiterlijk op zich.

Jaren geleden las ik het boek van Henri Nouwen over Adam, een zwaar gehandicapte jongen, die niet kon praten en alleen met zijn ogen kon communiceren.

Henri kreeg de opdracht om deze jongen te verzorgen, wat hij in het begin heel erg moeilijk vond. Wat moest hij met deze jongen aan? Maar langzamerhand ging hij Adam beter leren kennen; zijn manier van communiceren was dan wel niet met woorden, maar toch was er op andere manieren wel communicatie. Henri leerde die steeds beter kennen, en daarmee ging een nieuwe wereld voor hem open.

Later schreef Henri over deze tijd, dat hij van Adam heel veel heeft geleerd en ook over God. Hij leerde afstemmen op een ander en dat maakte deze periode in zijn leven heel erg waardevol.

Uit onderzoek onder mensen die in coma hebben gelegen, blijkt, dat mensen in hun coma niet kunnen reageren, maar wel dingen kunnen waarnemen. Daardoor is de behandeling van mensen die in coma liggen nu veranderd; er is een actieve aanpak. Het lichaam wordt bewogen en er wordt fysiotherapie gegeven, omdat het belangrijk is om “contact” te maken. Ook bij deze mensen is er dus wel degelijk contact mogelijk, alleen niet met woorden, wat voor ons de makkelijkste manier is.

Er zijn mensen die aan het eind van hun leven niet anderen tot last willen zijn en niet verzorgd willen hoeven worden door anderen.  Als ze b.v. niet meer kunnen praten, zien, horen enz. of een combinatie hiervan, dan hoeft het voor hen niet meer.

Toch kan zo’n periode zó waardevol zijn. Communicatie die er was valt weg en er moeten nieuwe manieren gevonden worden. Lastig voor beide partijen, maar juist die nieuwe manier kan ook hele nieuwe terreinen openen, waar je nooit eerder in je leven iets mee hebt kunnen doen. Alleen al door te laten merken dat je, ondanks de beperkingen, graag contact wílt en daar dus moeite voor doet,  groeit  er verbondenheid.

Eén van onze kinderen had vroeger autistische problemen en was daarnaast in periodes ook psychotisch. We konden hem dan heel moeilijk bereiken. Zelfs fysiek konden we soms niet bij hem komen, omdat hij zo bang was en op alles met een nep-pistool of een voorwerp waarmee hij deed alsof het een geweer was, schoot.

Dat deed heel erg pijn, om niet bij je kind te kunnen komen, hoe goed je het ook bedoelde. Toch zijn we op zoek gegaan naar hoe we hem veiligheid en vertrouwen konden geven. Ik ben toen gaan proberen te begrijpen waarom hij zo “anders” reageerde en langzamerhand kon ik steeds beter inschatten, welke situaties voor hem zo moeilijk waren en naarmate het vertrouwen groeide konden we hem meer in woorden uitleggen, omdat hij sociale situaties niet begrijpen kon. Hij leerde niet door naar anderen te kijken, omdat hij in zijn eigen wereld zat. En die wereld begrepen wij niet goed en hij de onze niet…

Het is helemaal goed gekomen met hem; hij is nu bijna klaar met zijn opleiding en hij  werkt daarnaast ook al. Hij heeft nog wel een achterstand weg te werken, maar die loopt hij wel in.

Toen hij 2 jaar was, was  ik wanhopig in hoe ik met hem om moest gaan. Ik vroeg toen advies aan de “Grote Psychiater” en Hij gaf me als antwoord, dat ik náást hem mocht gaan staan, niet tegenóver hem. Dat advies is de sleutel geweest om hem verder te helpen.

Heel vaak worden mensen die niet helemaal aan de normen voldoen “afgekeurd” of aan de zijlijn geschoven. Maar inmiddels geloof ik, dat juist als je de moeite neemt om met iedereen om te kunnen gaan, dat je daar zo enorm veel van leren kunt. Sommige mensen zeggen wel eens, dat onze zoon boft met een moeder als ik. Maar eerlijk gezegd geloof ik daar niet meer in; ik denk dat het andersom is; ik heb heel veel van mijn kind geleerd, dingen die ik op geen andere manier kon leren, maar via hem wél. Het is zo’n lieve, vriendelijke, optimistisch, behulpzame jongeman geworden!

Ook in de maatschappij is het zo belangrijk, dat we elkaar een plek gunnen. God heeft ons allemaal gemaakt, er zit niemand tussen die niet gewenst is. Soms lijkt het er misschien wel op, maar het is echt een leugen.

Iedereen heeft gewoon een unieke plek en unieke dingen meegemaakt, waardoor juist jíj op die specifieke plek en in die unieke situatie van waarde bent.

Daarom hoef je ook niet meer jaloers te zijn op een ander, maar mag je leven in de zekerheid, dat je een doel hebt in je leven en die mag je zoeken en dan zul je hem ook vinden!!  Het doel zie ik niet in de zin van b.v. een bepaalde baan of een leven als “moeder” , maar het doel heeft altijd een proces in zich. Je begint ergens en door de loop van de tijd groei je ergens naartoe. Maar dan heb je een innerlijk doel bereikt wat in de praktijk een bepaalde baan of hobby is geworden.

Als je echt op zoek moet naar elkaar om de ander te vinden, ga je verbondenheid ervaren met elkaar, soms door wanhoop heen!   Als mensen een naaste gaan verliezen, wens ik hen altijd een bijzondere goede tijd met elkaar toe. Ik doel dan hierop; dat ze elkaar in die laatste weken, dagen of uren nog écht mogen ontmoeten! Van hart tot hart.

Diversiteit en variatie maakt het leven zo interessant en nooit saai, altijd in ontwikkeling. Dan hoef je ook niet bang te zijn voor verlies van bepaalde zaken of mensen, want ze horen bij die diversiteit. Het is dan ok, zoals het gaat, waarmee ik niet bedoel dat je geen rouw- of verliesgevoelens mag hebben, integendeel! Die heb je juist nodig om in andere fasen te kunnen komen. Rouw en het verdriet kunnen helpen om op een nieuwe manier verbondenheid te vinden met anderen.

God is Liefde en met die gedachte heeft Hij ons gemaakt, gewild en de levensadem ingeblazen… Daarom zijn we allemaal waardevol! En zo mogen we ook met elkaar omgaan; dat is feest!

Desirée heeft mij meerdere malen gevraagd of ik vind dat ze veranderd is.

Mijn antwoord is iedere keer opnieuw: Ja en nee.

Ja, ze is veranderd, want ze vindt allerlei zaken die ze voorheen belangrijk vond, niet meer zo belangrijk. Ze kan nu meer dingen loslaten, waar ze zich vroeger veel meer druk om kon maken. Daarnaast zijn andere dingen, zoals Liefde, respect en verbondenheid veel belangrijker voor haar geworden. Ze is opener, meer vrij, meer zichzelf.

En nee, ze is niet echt veranderd, maar wel meer versterkt, zoals ik het zie. De contrasten zijn groter geworden. Wat ze niet belangrijk vond, vindt ze nu nog minder belangrijk, en wat belangrijk voor haar was, is dat nu nog meer. Had ze in het verleden al moeite met sommige televisie programma’s, dan heeft ze dat nu nog sterker. De kinderen en ik kijken graag naar detective-achtige programma’s, zoals NCIS en JAG. Alhoewel ik zelf ook een grote hekel aan geweld heb, en het belangrijk vindt om iedereen met respect te behandelen, vindt ik dat soort programma’s om de een of andere reden toch “leuk”. Desirée beslist niet, en nu nog meer dan vroeger. Zij kan in ieder geval niet meer tegen het geweld en disrespect dat in dergelijke programma’s zit. Ik denk dat ze daar eigenlijk wel gelijk in heeft, maar ik vindt het moeilijk om daar zo strikt mee om te gaan. Ook het journaal vindt ze tegenwoordig maar niets meer, vanwege al de negatieve berichtgeving. Maar dat is geen probleem, omdat toch al vrijwel niemand hier het journaal kijkt. Het Internet is een grotere bron van nieuws, en je kunt zelf kiezen wat je wel en niet bekijkt / leest…

Wat betekenen deze veranderingen voor mij, als haar echtgenoot ?

Ik probeer vooral “mee te liften” op de dingen die zij door haar BDE geleerd heeft. Ik denk dat mensen die een BDE hebben ervaren (en dan vooral die versies waarin ze in aanraking zijn geweest met echte Liefde) een enorme voorsprong hebben op ons, niet-BDE-ers. Ik denk dat een dergelijke ervaring een dusdanig ingrijpende gebeurtenis is, dat de hele basis voor hun leven veranderd. Naar mijn idee wordt het makkelijker om de dingen in een ander, ik denk ook beter, perspectief te zien. Ik moet zelf vaak erg veel moeite doen om sommige dingen die mij overkomen in het juiste perspectief te zien.

Aan de andere kant heeft ook Desirée zo haar momenten waarin ze dat perspectief niet meer zo goed ziet. Dan is het fijn als ik in staat ben om haar aan dingen te herinneren die ze mij vertelde, en haar kan steunen. Alhoewel dat steun geven ook soms wel erg moeilijk is, omdat ik niet alles van wat in haar omgaat even goed begrijp. Dat is op zich natuurlijk vrij normaal, tussen man en vrouw, maar het wordt soms nog versterkt door het verschillende perspectief.

Er zijn zeker ook moeilijke kanten aan. Soms heb ik veel moeite om haar te begrijpen. Maar ik blijf proberen om het wel te gaan begrijpen, omdat ik denk dat ik daar erg veel van kan leren.

Wat ik soms ook moeilijk vindt is dat Desirée aangeeft soms een soort heimwee te ervaren. Een gevoel dat ze een volgende keer echt niet meer terug wil naar haar plek in deze wereld. Ik wil haar toch echt nog heel lang niet kwijt.

Schrijver Larry Crabb

Dit boek wil ik graag noemen, omdat verbondenheid zo helemaal hoort bij God’s Liefde.

Dit boek heeft mij geholpen om te groeien in die verbondenheid.

Hij schrijft in de introductie;

“We hebben een verschrikkelijke fout gemaakt! Bijna een eeuw lang hebben we verwondingen van de ziel beschouwd als psychische stoornissen. En we hebben de behandeling daarvan uitbesteed aan specialisten. Maar het probleem zit ‘m niet zozeer in psychische beschadigingen. De vervreemding van mensenzielen is een heel wat dieper probleem. Wat we nodig hebben, is een helende gemeenschap.”

Schrijver H.C. Moolenburgh

subtitel; als beschermers en als helpers der mensheid

De verrassende uitkomst van een onderzoek naar ervaringen met engelen.

Verscheidene soorten engelen komen ter sprake, zoals aartsengelen, beschermengelen, engelenvorsten en engelen van mensen.

Een boeiende analyse en beschrijving, die velen aan het denken zal zetten en ons een blik gunt in die andere dimensie van het leven!

Schrijver Dr. W.C. van Dam

Dr. van Dam stelt in dit boekje drie vragen aan de orde;

Wat hebben mensen gezegd tijdens hun sterven?

Wat hebben mensen ervaren toen ze klinisch dood waren?

Wat zien mensen als zij visioenen hebben van het leven na de dood?

Schrijver Soendar Singh

Een prachtig boekje, wat ik helaas niet zelf in mijn bezit heb.

Visioenen van een Indische christen die veel lijken op ervaringen van mensen die klinisch dood waren.

vervolg van De laatste strijd ( maar ook  los te lezen)

schrijver Rick Joyner

De roeping is een oproep om te gaan leven in de heerlijkheid van de Zoon van God en om bereid te zijn alles te offeren en te doen ter wille van het Evangelie. De duisternis zal spoedig voorbij zijn en dan zal de dag van onze Heer aanbreken. Het Licht komt en daarom is het tijd dat wij ons tegen de grote duisternis van deze wereld gaan verzetten.

Schrijver Rick Joyner

Visioenen van de eindtijd

De schrijver kreeg een droom over een grote geestelijke oorlog. Zeer verontrust over hetgeen hij had gezien, zocht hij de Heer voor een verklaring. Vanaf die tijd kreeg hij vele visioenen en gaf de Heer hem de opdracht zijn ervaringen op te schrijven en de Gemeente ernstig te waarschuwen om te ontwaken en zich voor te bereiden.

In dit boek staat de  beschrijving van de indringende, panoramische visioenen die hij in één jaar tijd ontvangen heeft.

Een boek om biddend te lezen en wat iedere lezer diep zal raken.

Schrijver C.S. Lewis

Dit is een allegorie (symbolisch verhaal met een kern van waarheid)

Veel mensen vinden dit het mooiste boek van C.S. Lewis.

De hellebewoners maken per bus een uitstapje naar de hemel, maar niemand van hen wil blijven. Hemel en hel passen niet bij elkaar, zomin als goed en kwaad. Tussen beide bestaat een absolute scheiding.

Schrijfster Rebecca Springer

Een inspirerend en vertroostend boekje.

Een ware, beknopte weergave van een bijzondere ervaring met het leven na de dood. In dit leven is er een weerzien met geliefden, worden onze verlangens verzadigd en zijn er blijde verrassingen. De dingen die ons hier op aarde gelukkig maken zijn daar ook maar dan oneindig veel rijker en mooier door de aanwezigheid van de Heer.

Schrijver Randy Alcorn

Dit is een pakkende, visionaire geestelijke thriller die gaat over de belangrijke beslissingen van het leven, geloof en de wereld van buiten de onze waarmee een ieder van ons geconfronteerd wordt.

Het is een boeiend en intrigerend verhaal over een wereld waarin de diepere realiteit van het leven onthuld wordt.

Schrijver Randy Alcorn

Dit is een spannende  roman; een aangrijpend en levensecht boek met een boodschap vol hoop en perspectief voor iedere lezer, die op zoek is naar de zin van het leven.

Schrijver Pim van Lommel

Dit boek is een wetenschappelijke visie op de bijna-dood ervaring.

Er staan veel onderzoeken in en veel informatie.

Het boek is in 2007 uitgekomen en heeft veel discussie losgemaakt.

Uit het onderzoek  blijkt, dat een BDE een authentieke ervaring is, niet te herleiden tot fantasie, psychose of zuurstofgebrek; een BDE verandert mensen blijvend.