Zeteo; een zoektocht
Bijna-dood-ervaringen

Een stelling van Albert Einstein;

“Een mens maakt deel uit van het geheel dat wij “heelal” noemen en is beperkt in tijd en ruimte.

Hij ervaart zichzelf, zijn gedachten en gevoelens als iets wat losstaat van de rest – een soort optisch bedrog van het bewustzijn.

Deze toestand is een soort gevangenis die ons beperkt tot onze eigen verlangens en tot het liefhebben van een paar mensen in onze directe omgeving.

We moeten ons ten doel stellen onszelf uit die gevangenis te bevrijden door de cirkel van ons medeleven uit te breiden tot alle levende wezens en tot heel de natuur in al haar schoonheid. ”

Subtitel; Als je op jonge leeftijd een bijna-dood-ervaring krijgt.

Auteur; Gerarda van der Veen

Dit is het eerste Nederlandse boek dat zich uitsluitend richt op kinder-bde’s. Het geeft op een liefdevolle wijze inzicht in de broze wereld van de kinderziel; een aanrader voor ouders, leerkrachten en therapeuten.

In dit boek worden de kenmerken genoemd van een BDE bij kinderen. Kinderen die een BDE hebben meegemaakt, staan vaak heel anders, veel verantwoordelijker in het leven. Ze hebben tijdens hun BDE al dingen meegekregen, die leeftijdgenoten niet kennen. Veel kinderen worden niet begrepen en kunnen hun verhaal niet vertellen. Dat maakt dat ze b.v. heel erg gesloten kunnen worden en dat ze soms bv. gedragsproblemen kunnen krijgen, die lijken op ADHD of autisme.

Ook baby’s kunnen al een BDE krijgen! Vaak kunnen ze zich dat later niet herinneren, maar de positieve effecten van een BDE zijn vaak wel zichtbaar. Het blijkt vaak zelfs, dat de positieve effecten na loop van jaren alleen maar meer toeneemt.

Naast positieve veranderingen zijn er helaas ook negatieve effecten, zoals zich terugtrekken, gedragsproblemen e.d. die vaak voortkomen uit onvoldoende goede begeleiding na zo’n ingrijpende ervaring.

Mooi in dit boek vond ik het verhaal van de schrijfster, waarin duidelijk wordt, dat er relaties hersteld kunnen/gaan worden. Dit aspect herken ik zelf ook in mijn BDE’s en gaat niet alleen over dit leven, maar ook over andere levens heen. Heel bijzonder…

Ook viel mij op, dat de manier waarop een kind met BDE benaderd “moet” worden, naar mijn idee voor heel veel mensen niet mogelijk is om dat te bieden. Mensen die zelf een BDE hebben meegemaakt, die zouden dat makkelijker moeten kunnen, denk ik. Wat zou het fantastisch zijn, als we inderdaad zo met elkaar zouden kunnen omgaan. Voor mij is dat juist een pijn die ik hier op aarde ervaar, omdat die aanpak nu juist mist. En die zou voor ieder mens helend en genezend zijn…

Inmiddels heb ik heel wat gelezen en gehoord over BDE’s.

Binnen de christelijke wereld ervaar ik regelmatig, dat mensen er geen raad mee weten. Soms wordt er nu nog steeds tegen mensen gezegd, dat een BDE een psychiatrische stoornis is. Anderen willen er niets over horen, omdat ze menen dat het occult is. En dat alles resulteert naar mijn idee, dat juist de christelijke wereld er zo weinig over weet, terwijl een BDE over het algemeen toch als een spirituele ervaring wordt gezien, waardoor je zou verwachten, dat juist gelovigen er onderzoek naar zouden willen doen.

Bij christenen ontstaat er weerstand, omdat ze van veel BDE’ rs horen, dat ze spirituele talenten en gaven ontwikkelen, die vanuit de bijbel als “occult” worden beschreven en waar je je ver van moet houden. Mensen krijgen b.v. een geleide gids mee en zij gehoorzamen aan die geleide gids, zonder zich af te vragen, waar die geleide gids dan vandaan komt.

In de bijbel wordt duidelijk gemaakt dat er Licht en duisternis is. De duisternis staat dan voor het occulte, de geestelijke wereld, voorspellende gaven en nog veel meer. Het Licht is God en in Hem is geheel geen duisternis. Hiermee wordt aangegeven, dat je een duidelijke keuze moet maken tussen één van de twee.

Op het moment dat je een BDE krijgt, leef je al vanuit een van de twee keuzes; of je bent christen, of je bent het niet. En als je het wel bent, dan betekent het helaas nog niet, dat je God hebt leren kennen als je persoonlijke God. En aan de andere kant zijn er ook mensen, die niet voor God gekozen hebben, maar wel leven vanuit een innerlijke houding die heel dicht bij God komt.

Als je een BDE krijgt, dan denk ik, dat je op een plek komt, waar je gezien vanuit je relatie met God (of die er wel is, of niet) “hoort”. Daarom is er denk ik ook zo’n verschil in bepaalde aspecten die bij een BDE horen. Sommige mensen zien overleden mensen, anderen niet. Sommigen krijgen “gidsen” mee, of zien lichtwezens, waarvan soms gezegd wordt, dat ze van God zijn, maar anderen zeggen, dat ze van satan zijn. Ik wil hierover geen mening geven, maar het alleen noemen. Ik heb dit zelf niet meegemaakt, maar ik vind het b.v. wel opvallend, dat Jennifer schrijft, dat ze kon herkennen welk lichtwezen bij wie vandaan komt.

Ik geloof vooral, dat God heel erg aansluit bij jouw persoonlijke situatie en dat Hij beelden geeft, die heel bijzonder op jou van toepassing zijn. Zoals bij Jennifer kan het bv. heel belangrijk voor haar geweest zijn, dat ze het onderscheid goed kon maken, omdat ze door haar drugsgebruik met beide lichtwezens te maken heeft gehad.

Het maakt ook duidelijk, dat beide partijen lichtwezens hebben en daarom is het dus heel belangrijk, dat je het onderscheid weet te maken. Anders ga je ongemerkt steeds meer de duisternis in en daar kom je niet zo makkelijk weer uit. Ik begrijp, dat je het Licht, God, kunt herkennen aan hoe er gereageerd wordt, als je naar Jezus vraagt. De duisternis zal verdwijnen als je Jezus naam noemt, want zij kunnen Zijn naam niet verdragen.

Veel mensen denken, dat een BDE altijd positief is, maar dat is beslist niet het geval. Er zijn ook veel verhalen bekend van mensen die een negatieve (of hel-) ervaring hebben. Soms krijgt men alsnog de keus om voor Jezus of God te kiezen. Als ik de verhalen daarover lees, zie of hoor, dan heb ik wel de indruk, dat dat nóg veel dieper ingrijpt in je leven, dan een positieve ervaring. Het is ook  nóg moeilijker om daarover te praten. Het lijkt wel, of die verhalen niet bekend mógen worden. Toch vind ik het belangrijk, dat die verhalen bekend zijn. Het is niet eerlijk om alleen positieve verhalen te vertellen.

De gevolgen daarvan kunnen heel ernstig zijn, want stel dat je denkt, dat we allemaal in de hemel komen, ook als je er niet in gelooft, en dat we daarom gewoon lekker onze  gang kunnen gaan, dan mis je je doel hier op aarde.

Daarom wil ik voor een goed evenwicht ook de negatieve ervaringen benoemen en daarom vind je op mijn site ook links naar deze verhalen, zoals die van Jennifer Perez en Howard Storm.

Vandaag herdenk ik, dat ik 6 jaar geleden mijn BDE in de Herberg heb gehad.

Omdat mijn kinderen vandaag niet allemaal thuis zijn, “moesten” we gisteravond bij mijn dochter op haar kamer komen, omdat ze iets voor ons had. We gingen dus met zijn 5-en naar haar kamer.

Daar kreeg ik een hele mooie brief van haar, die ze geschreven had;

Lieve geweldige moeder van ons!

Vandaag herdenk je je BDE en daar wilden we toch even wat aandacht aan besteden, omdat het ook voor ons een heel belangrijke gebeurtenis is. Het hele gezin is erdoor veranderd.

Jij koos voor ons in plaats van een rustige plek in de hemel waar je nooit meer pijn zou hoeven voelen.

We zijn je echt ontzettend dankbaar dat je bent gebleven, want ons leven is er positief door veranderd. Je hebt ons een goed voorbeeld gegeven en altijd naar ons geluisterd als we ergens mee zaten. Je bent er altijd voor ons geweest, zelfs tijdens de BDE. We zijn nu veel zelfstandiger en staan sterker in het leven door de wijze lessen die je ons hebt geleerd.

We hopen heel erg dat je genezing mag ontvangen en je toch nog op een fijne en fitte manier op aarde mag zijn, voordat je weer terug gaat naar onze Lieve Papa. Als je weer bij Hem bent, geef Hem dan maar een hele dikke knuffel van ons. Wij komen hem later zelf wel geven, als het onze beurt is om naar Hem toe te gaan.

We hopen van harte dat er een dag komt dat we met zijn zessen weer samen komen, maar dan in de hemel. De zesde persoon is Tweety (onze parkiet). Ook zij heeft een plekje in ons hart. Voorlopig leven we nog gezellig met zijn zessen op aarde en proberen we er iets heel goeds van te maken. We bereiden ons voor op het geweldige leven hierna. Hoewel we denken dat we soms zelf een stukje hemel op aarde creëren als we verbondenheid hebben met elkaar.

Mam, we willen je echt heeeel erg bedanken voor alles wat je hebt gedaan! Je vertrouwen in God, de moeite om ons te begrijpen en het luisterende oor dat nooit gesloten was, omdat je geen zin meer had. Ik weet niet of je enig idee hebt hoe ontzettend belangrijk dat voor ons is (geweest) en of je door hebt dat we daardoor veel mooiere mensen zijn geworden, dan we zouden zijn geworden als jij niet meer bij ons was.

Als er 1 geschenk is dat ik je het allerliefst wil geven en je nog niet hebt, dan is het minstens 1 dag zonder pijn en verdriet. 1 dag dat je helemaal gezond bent en kunt genieten als een fitte 20-jarige. Helaas kan ik dat niet zomaar geven, maar wel kan ik voor je bidden en je een klein geschenkje geven.

De Rozen

Deze 3 rozen zijn van alle 3 je  kinderen.

Omdat we zoveel van je houden.

De rode kleur heet “Passion”en dat vonden we wel toepasselijk, omdat jouw passie voor God zo ontzettend groot is. Ook betekent “passie”  “het laatste lijden van Jezus” en nou hopen wij ook van harte dat dit het laatste jaar van jou lijden is voor jou!

(bij het lezen  van deze tekst “tot aan die dag… ” luisteren (uit Opwekking)